استفاده صلح آمیز از فضا |
|
شب |
5 تا 6 عصر |
4 تا 5 عصر |
3 تا 4 عصر |
2 تا 3 عصر |
11تا 12 صبح |
10 تا 11 صبح |
9 تا 10 صبح |
روزهای هفته |
|
|
برگزاریرصد شبانگاهی با استفاده از تلسکوپ |
پخش فیلم علمی |
معرفی نرم افزار و کتابهای نجومی |
پخش فیلم علمی |
بازدید ازعکس ها |
معرفی نرم افزار و کتابهای نجومی |
پخش فیلم علمی |
بازدید ازعکس ها |
شنبه 19/ 8 |
|
|
برگزارکارگاه آموزشی رصد آماتوری |
پخش فیلم علمی |
معرفی نرم افزار و کتابهای نجومی |
پخش فیلم علمی |
بازدید ازعکس ها |
معرفی نرم افزار و کتابهای نجومی |
پخش فیلم علمی |
بازدید ازعکس ها |
یکشنبه 20/8 |
|
|
|
پخش فیلم علمی |
معرفی نرم افزار و کتابهای نجومی |
پخش فیلم علمی |
بازدید ازعکس ها |
معرفی نرم افزار و کتابهای نجومی |
پخش فیلم علمی |
بازدید ازعکس ها |
دوشنبه 21/8 |
- نقشه آسمان شب (وضوح كم، 302 كيلوبايت
با فرمت PDF)
- نقشه آسمان شب (وضوح زياد، 844 كيلوبايت با فرمت PDF)
- منظومه شمسي - مهرداد دهرآزما (Powepoint، خلاصه)
- ماه، تنها قمر زمين - محمد مهدي مطيعي (خلاصه) دريافت فرمت Powerpoint
- خانه خورشيد در بهار- سميرا شده، دريافت فايل با فرمت Powerpoint
- خانه خورشيد در تابستان- سميرا شده، دريافت فايل با فرمت Powerpoint
- خانه خورشيد در پاييز- سميرا شده، دريافت فايل با فرمت Powerpoint
- خانه خورشيد در زمستان- سميرا شده، دريافت فايل با فرمت Powerpoint
- خورشيد يك ستاره معمولي 1 - هانيه يزدانفر، دريافت فرمت Powerpoint
- سيارات منظومه شمسي، اورانوس و نپتون-سيد طه رسولي و مهدي علومي (Flash، حجم فايل حدود 9 مگابايت است) چكيده مقاله (با فرمت PDF)
- بارشهاي شهابي- مهرداد دهرآزما (Powerpoint، خلاصه)
- تيتان، قمر اسرارآميز منظومه شمسي-محمدهادي طباطبايي يزدي، دريافت فايل با فرمت Powerpoint
- گذر زهره، 19 خرداد 1383- محمدمهدي مطيعي، دريافت فايل با فرمت Powerpoint
- كاوشگرها- الهه آرشيان، دريافت فايل با فرمت Powerpoint
خوشه ها ستاره اي 1- هانيه يزدان فر، ماه آزاديان بجنوردي (Powepoint، خلاصه)
- خوشه ها ستاره اي 2- هانيه يزدان فر، ماه آزاديان بجنوردي (Powepoint، خلاصه)
- تولد و مرگ ستارگان - محمد مهدي مطيعي (خلاصه) دريافت فرمت Powerpoint
- آشنايي با تلسكوپها 1، محمد مهدي مطيعي، (خلاصه مقاله) دريافت فايل با فرمت Powepoint
- عيوب تلسكوپها (عدسي ها و آينه ها)، محمد مهدي مطيعي، دريافت با فرمت PDF
- عكاسي از بارشهاي شهابي - محمد مهدي مطيعي (خلاصه) دريافت فايل با فرمت Powerpoint
- دوربينهاي دوچشمي - ساره عطايي ترشيزي، دريافت فايل با فرمت Powerpoint
- چگونه يك منجم آماتور شويم؟ - سميرا شده، دريافت فايل با فرمت Powerpoint
- آشنايي با آسمان شب و صورتهاي فلكي- محمدمهدي مطيعي، دريافت فايل با فرمت Powerpoint
این سیاهچاله قسمتی از یك سیستم دوتایی واقع در كهكشان M۳۳ در فاصله سه میلیون سال نوری از زمین است. با تركیب دادههای رصدخانه فضایی پرتو X «چاندرا» و مشاهدات تلسكوپ «جمینی» در جزایر هاوایی، جرم این سیاهچاله ۷/۱۵ برابر جرم خورشید برآورد شده است. در این صورت این سیاهچاله كه M۳۳ X-۷ نامیده شده، سنگینترین سیاهچالهی ستارهای شناخته شده است.
سیاهچالهی ستارهای در پایان عمر یک ستارهی پر جرم، پس از یک انفجار ابرنواختری، از رمبش هستهی آن به وجود میآید.
این كشف، شواهدی درباره سیر تكاملی و سرنوشت ستارههای پر جرم به دست میدهد. این پرسش برای دانشمندان مطرح است كه چگونه چنین سیاهچالهی سنگینی تشكیل میشود.
M۳۳ X-۷ به گرد یك ستاره همدم میچرخد كه هر سه روز و نیم یكبار باعث گرفت در سیاهچاله میشود. جرم ستاره همدم نیز غیرعادی است، ۷۰ برابر جرم خورشید كه برای یك همدم در یك سیستم دوتایی شامل یك سیاهچاله بسیار زیاد است. به گفتهی دانشمندان اين همدم پرجرم ممكن است به یك ابرنواختر تبدیل شود. در این صورت، سیستم به یك زوج سیاهچاله تبدیل میشود. مدلهای فعلی تكامل ستارگان سنگین به سختی خصوصیات سیستم دوتایی M۳۳ X-۷ (حركت یك سیاهچاله سنگین در یك مدار كوچك به گرد یك ستاره همدم سنگین) را توجیه میكنند.
ستارهی مولد سیاهچاله بایستی جرمی بیش از ستاره همدم داشته باشد تا بتواند زودتر از آن به سیاهچاله تبدیل شود و شعاع چنین ستارهی سنگینی میبایست بیش از فاصله كنونی میان سیاهچاله و همدم باشد، زیرا دو ستاره هنگامی كه جو بیرونی مشترك پیدا میكنند به یكدیگر نزدیكتر میشوند. این فرآیند عموما حاصل از دست رفتن مقدار زیادی از جرم سیستم است، به قدری زیاد كه ستاره نمیتواند یك سیاهچاله با جرمی معادل ۷/۱۵ برابر جرم خورشید بسازد.
نرخ فوران گاز از ستاره مولد پیش از انفجارش بایستی ۱۰ برابر كمتر از پیشبینی مدلها باشد. در این صورت حتی اگر ستارههای سنگینتر در هنگام انفجار جرم بسیار كمتری از دست دهند، درخشندگی زیاد آن ها قابل توجیه است. بر خلاف تصور، حفظ قسمت عمده جرم در پایان عمر ستارههای سنگین دور از ذهن نیست و این پدیده اثر زیادی بر روی سیاهچالههایی كه میسازند، دارد.
این اولین سیاهچاله در یك سیستم دوتایی است كه با چرخش خود به دور همدمی سنگینتر باعث ایجاد گرفت میشود. به دلیل گرفتی بودن و برخی خواص غیرعادی، این سیاهچاله نمونه خوبی برای مطالعات اخترفیزیكدانها است.گرفتهای سیاهچاله برآورد دقیقی از جرم سیاهچاله و همدم آن به دست میدهد. طول گرفت اطلاعاتی درباره اندازه ستاره همدم و مقیاس حركت همدم اطلاعاتی درباره جرم همدم و سیاهچاله فرآهم میكند و از اطلاعات ديگر سیستم برای تایید نتایج به دست آمده استفاده میشود.
اطلاعات و تصاویر بیشتر در http://chandra.harvard.edu و http://chandra.nasa.gov در دسترس است.
ایده ی اصلی:
در سال 1962 سازمان فضایی ناسا و مرکز تحقیقات هوافضای دانشگاه رم ایتالیا برای ساختن ایستگاه فضایی شناوری در اقیانوس هند به توافق رسیدند. برای این منظور در ایتالیا دو سکوی شناور برای این پروژه ساختند. یکی از این سکو ها برای پرتاب موشک و دیگری برای مرکز کنترل در نظر گرفته شدند.
در سال 1966سکوی سنتا ریتا از ایتالیا فرستاده شد و از این سکو برای پرتاب اولین ماهواره ی تحقیقاتی ایتالیا به نام San Marco-B استفاده شد. این ماهواره برای تعیین تراکم لایه های بالایی اتمسفر به مدار پرتاب شد. با به کار گرفتن از سکوی جدید سن مارکو این پروژه شکل واقعی تر به خود پیدا کرد. از سکوی سن مارکو برای پرتاب بسیاری از ماهواره های تحقیقاتی استفاده شد. تلسکوپ فضایی Uhuru در 12 دسامبر 1970 نیز ازطریق این سکو به مدار پرتاب شد. یکی از مشکلاتی که این پروژه ظرفیت حمل بار کم آن بود.بیشینه ی حمل بار در این پروژه 200 کیلوگرم بود. موشک های حمل کننده ایی که در این پروژه به کار قرار می گرفتند از نوع Scout امریکایی بودند. به این ترتیب آخرین پرتاب از سکوی سن مارکو در 25 مارس سال 1988 صورت گرفت و این پروژه به دلیل مشکل یاد شده متوقف شد.
آغاز پروژه ی Sea Launch
پروژه ی Sea Launch یک همکاری بین المللی است. در این پروژه شرکت امریکاییBoeing کمپانی های روسی Energiya و Rubin همچنین شرکت کشتی سازی نروژی Kvaerner و دو شرکت هوافضای اوکراینی به نام Yuzhnoyeh و Yuzhmashzavod شرکت دارند. پایگاه این پروژه در Long Beach کالیفرنیا قرار دارد. نام سکوی به کار گرفته شده در این پروژه ادیسی است. در ابتدا از سکوی یاد شده برای استخراج نفت استفاده می شد. اما شرکت کشتی سازی نروژی Kvaerner سکوی ادیسی را برای به کار گیری در پروژه های فضایی آماده کرد.
برای پرتاب ماهواره در پروژه ی Sea Launch راکت حمل کننده ی Zenit-3S به کار گرفته می شود. این راکت همچنین دارای بلوک افزایش دهنده و محموله ی قابل حمل است. این راکت توانایی حمل بار تا 6 تن را دارد. جرم ابتدایی راکت 444 تن و طول آن 43 متر است. در این پروژه شرکت بویینگ قسمت حمل بار راکت را طراحی و ساخت.
هنگامی که راکت به فضا پرتاب می شود با به بکارگیری از بلوک افزایش دهنده ی خود شتاب کمکی می گیرد. در این هنگام قسمت بار از راکت جدا می شود و کمی بعد ماهواره از قسمت بار جدا می شود و به سمت مدار در نظر گرفته شده می رود. این پروژه در سفارش های زیادی را از شرکت های هوا فضایی و مخابراتی برای پرتاب ماهواره های ارتباطاتی دریافت کرده است. مزیت اصلی پروژه ی Sea Launch در این است که ماهواره ها آسان تر در مدار Geostationary قرار می گیرند.
مدار Geostationary مداری است که بالای خط استوا قرار دارد ( صفر درجه ی عرض جغرافیایی) و وقتی ماهواره در این مدار قرار می گیرد از دید ناظر زمینی یک جسم بدون حرکت به نظر می رسد.
بازگردان: صبا اکبری
از مجله ی مکانیک عمومی
| منبع | ParsSky.com |
| نویسنده | صبا اکبری |
| کد بایگانی مطلب | 1191744917 |
| بيننده | 168 |
ما با صورت هاي مختلف انرژي آشنا هستيم و مي دانيم كه هر كدام به نوعي به ديگري تبديل مي شوند. اما چيزي كه ما ازآن به عنوان يك چيز واحد نام مي بريم ماده است. اما سوالي كه اينجا پيش مي آيد اين استكه آيا چيزي كه ما از آن به عنوان ماده ياد مي كنيم همين چيزي است كه در اطراف ما وجوددارد وما همه روزه با آن سرو كارداريم. از بدن ما گرفته تا تمام وسايل و لوازمي كه براي گذراندن زندگي در آنها از ماده استفاده شده است ؟
سوالمان را واضح تر بيان مي كنيم. آيا بجز اين ماده كه جهان پيرامون ما از الكترون ها گرفته تا كهكشان هاكه از آن ساخته شده اند تنها نوع ماده در جهان است. آيا نوع ديگري از ماده نيز وجوددارد كه ما تا به حال به آن دسترسي نداشتهايم. يا اصلاً در حالت عادي نمي توانيم دربارهي آن صحبت كنيم؟
بحث خود را با سرعت نور ادامه مي دهيم ما مي دانيم كه ماده نمي تواند به اين سرعت برسد. اگر هم برسد طبق فرمول e=mc^2 به انرژي كامل تبديل خواهد شد. اين مطلب به اين معنا است كه ما براي ماده نوعي محدوديت قائل مي شويم و اين محدوديت در سرعت نور خود را بروز مي دهد. اين مطلب را داشته باشيد تا طبق فرمول هايي كه ما به شما معرفي مي كنيم سري هم به سرعت هاي بالاي نور بزنيم. فرمولي كه ما براي سرعت بالاي نور از اثبات هندسي نسبیت خاص بدست مي آوريم. بسيار شگفت انگيز است چون دقيقا قرينهي فرمول سرعتهاي پائين نوراست بطوريكه اعداد بدست آمده در يك تقارن اعدادي براي هر دو محاسبه تقريبا يكسان بدست مي آيند.
در اينجا ما مطلب خود را با به ميان كشيدن بحثي به نام جرم نوع دوم ادامه مي دهيم. شايد در ابتدا تعجب آور باشد اما چيزي كه ما از آن به عنوان ماده ياد مي كنيم و داراي جرم است شايد آن چيزي نباشد كه هميشه در ذهن خود داريم. يعني ماده اي كه هميشه در سرعت هاي پائين نور مي تواند حركت كند و ما براي آن سرعتي بالاتر از سرعت نور متصور نيستيم. البته اين مطلب درست هم هست.
چون ماده معمولي و آن چيزي كه جهان اطراف ما از آن ساخته شده همين خاصيت ها را نيز با خود به همراه دارد .اما اگر ما نوع ديگري از ماده داشته باشيم كه در سرعت هاي بالاي نور حركت كند و برعكس ماده معمولي سكون براي آن بي معنا باشد مسئله فرق خواهد كرد.
بر طبق نمودارهايي كه ما رسم مي كنيم از فرمول هاي كه براي نسبیت خاص درسرعت هاي پائين وبالاي نور بدست مي آوريم ماده نوع يك كه ما آن را ماده ي معمولي ميناميم هنگامي كه به سرعت نور نزديك مي شود جرم حركتي اش افزايش مي يابد و در آن طرف نيز ماده ي نوع دوم را داريم كه همواره در بالاي سرعت نور حركت مي كند. اما برعكس ماده ي نوع يك هنگامي كه به اين ماده انرژي دهيم سرعت آن كاسته خواهد شد. وسرعت آن به نزديكيهاي سرعت نور افول پيدا خواهد كرد. چيزي كه دراين دو نوع ماده يا جرم يكسان است اين است كه آن ها نمي توانند با سرعت نور حركت كنند. چون دراين صورت به انرژي تبديل خواهند شد. يعني چه ماده ي معمولي و چه ماده ي ما فوق سرعت نورهنگام رسيدن به سرعت نور به انرژي خالص تبديل مي شوند و ما نمي توانيم تشخيص دهيم كه اين انرژي مربوط به ماده ي نوع اول است يا نوع دوم.
حال سوالي كه اينجا پيش مي آيد اين است كه چرا ما تا به حال نتوانسته ايم چنين ماده اي را شناسايي كنيم. در پاسخ مي توان گفت ما هنوز بسياري از ذراتي كه در سرعت هاي پائين نور حركت مي كنند را نتوانسته ايم شناسايي كنيم و برخي آنها مثل نوترينوها را نيز به تازگي و با روش هاي خاصي آشكار كرده ايم. پس پيدا كردن اين ماده هم بايد كمي مشكل باشد. چون شايد با ماده ي معمولي بر هم كنش نداشته و فرايندهاي ديگري را از ماده ي معمولي دنبال مي كند.
در ادامه ما مجبور هستيم اندكي در مورد اثبات هندسي اين فرمول ها توضيح دهيم تا بتوانيم فرمول هايي را كه بدست آورده ايم ثابت كنيم با قوانين مربوط به نسبیت سازگاري دارند.

| منبع | ParsSky.com |
| نویسنده | امین محمودنژاد |
27 دسامبر 2005 مدیر آژانس فضایی روسیه به نام آناتولی پرمینف از به پایان رسیدن پروژه ی کلیپر خبر داد. در سال 2000 روس ها از راکت انرژِی که کار آن مانند راکت سویوز می باشد برای انجام ماموریت های تعویض وسایل در مدار استفاده کردند این راکت حمل کننده ی بسیار خوبی به شمار می رود.در اوایل سال 2004 (هنگام رقابت در پروژه ی کلیپر)یکی از شرکت های هوا فضای روسیه این راکت حمل کننده را تکمیل کرد و این راکت پیچیده تر را کلیپر-انرژِی نام گذاری کرد . این راکت برای روسیه گامی به جلو به حساب می آید این راکت قابلیت حمل 6 فضانورد را دارد که یکی از برتری های این راکت نسبت به سویوز می باشد.اما این راکت حمل کننده نسبت به شاتل فضایی یا بوران(شاتل روس ها می باشد.)ضعف هایی دارد.این ضعف ها شامل رساندن بار و مونتاژ های مداری می باشد که شاتل یا بوران در این زمینه بهتر ماموریت خود را انجام می دهند.
راکت ساخته شده ی انرژِی - کلیپر قابل حمل سرنشین می باشد و دارای چتر فرود می باشد. تکمیل کنندگان راکت انرژی هنگام ارتقا این راکت پیشنهاد دادند تا به بدنه ی راکت انرژِی چند بال نصب شود.افزودن بال به این راکت باعث افزایش قدرت مانور و راحت تر شدن فرود این راکت می شود.
با پیشنهاد افزوده شدن بال به بدنه ی موشک انتظار می رفت که کارخانه ی لاوچکینا پیمان کار این پروژه شود.کمپانی لاوچکینا سازنده ی موشک "انرژی" و شاتل روس ها(بوران) و تکمیل کننده ی بسیاری از طرح های هوا فضا بوده است. اما این شرکت حاضر به این کار نشد و شرکت OKB مسئول این طرح شد.
لاوچکینا اعلام کرد که اگربه بدنه ی موشک انرژِی بال افزوده شود باید تغییرات اساسی در سیستم هدایت موشک انجام شود.علاوه بر این باید چند چرخ به موشک افزوده شود.این کار هزینه های بسیار زیادی را در بر داشت و به همین خاطر لاوچکینا از انجام این کار منصرف شد.
شرکت OKB به دلیل نداشتن تجربه در کار های فضایی در این امر شرکت نکرد.به همین دلیل از شرکت های خارجی برای سرمایه گذاری در این پروژه دعوت به عمل آمد.سازمان فضایی ناسا این طرح را به بوش ارائه داد.در این طرح آن ها گفته بودند با تکمیل راکت انرژِی راکت جدید به نام کلیپر قابلیت رفتن به ماه و حتی به مریخ و برگشت به زمین را خواهد داشت.اروپایی ها هزینه ی این طرح را 360 میلیون دلار بر آورد کردند.برای حمل کلیپر به مدار راکت حمل کننده نیاز است در سال 2004 راکت روسی-اوکراینی"زنیت"برای این کار در نظر گرفته شد.
ابتدا آناتولی پرمینف هزینه ی پروژه ی کلیپر را با استفاده از راکت حمل کننده ی سویوز برای سفر به ماه و مونتاژ های مداری 100 میلیون دلار بر آورد کرد.اما تلویزیون دولتی روسیه هزینه ی این پروژه را حدود 14 میلیون دلار بر آورد کرد. دراقدامی عجیب مدیر جدید راکت انرژی از داشتن پروژه ی بهتر از کلیپر خبر داد.سپس اروپایی ها پروتکولی نوشتند که در آن اشاره شده بود که روس ها در این پروژه حمایت مالی نمی کنند و روس ها از همکاری با اروپایی ها در این زمینه دست کشیدند.سازمان فضایی روسیه هزینه ی این پروژه را برای سال های 2015-2006 حدود دو میلیارد دلار بر آورد کرد.اما طبق قانون بودجه بندی روسیه این پروژه برای شرکت های داخلی هوا-فضایی داخل روسیه به مسابقه گذاشته شد.در این مسابقه شرکت های خرونیچو و لاوچکینا حضور داشتند و هر کدام از طرح های خود ماکت ارائه دادند .این دوشرکت هر کدام برای خود پروژه ی جدا گانه ای داشتند.
شرکت خرونیچو اعلام کرد که در طرح او حجم سفینه ی برگشتنده ی به زمین دو برابر خواهد شد و داخل این سفینه به تکنولوژی روز مجهز خواهد شد.این شرکت اعلام کرد که در طرح آن ها قطر سفینه دو برابر خواهد شد که امکان قرار دادن فضانوردان و بار ایجاد خواهد شد.ارتفاع این سفینه شش متر افزایش خواهد یافت.در طرح آن ها قسمت پایینی سفینه ی برگشتنده ی به زمین از سپر حرارتی تشکیل شده است.از قسمت بالایی این سفینه برای مونتاژ استفاده می کنند.
طرح شرکت لاوچکینا در قالب کلیپر از یک شاتل ویک هواپیمای آنتنف که این شاتل را باید حمل کند تشکیل شده است.در این طرح پیش بینی شده بود که این شاتل در مدار قرار خواهد گرفت.البته جهت حمل این شاتل وسیله ای که مانند کشتی هوایی است نیز پیش بینی شده بود.پس از پر شدن باک شاتل این کشتی هوایی از شاتل بر داشته می شود.
نویسنده:وادیم لوکاشوچ
بازگردان:صبا اکبری
چاپ ژوئن 2006
سایت مجله www.popularmechanics.ru

این پروژه با مدیریت دکتر فیروز نادری آغاز شد و برای پنجمین بار است که ناسا آن را تمدید می کند ولی این بار برخلاف دفعات گذشته مدت تمدید ماموریت بیشتر شده و ناسا آن را تا سال 2009 میلادی تمدید کرده است.
این دوقلوهای کاوشگر در ژانویه سال 2004 بر سطح مریخ فرود آمدند ،در آن زمان دانشمندان عقيده داشتند که در عرض چند ماه غبار موجود در مریخ ، سطح صفحات خورشیدی مریخ نوردها را می پوشاند و ماموریت کاوشگرها بدون دریافت انرژی به پایان خواهد رسید . اما بعد ها معلوم شد آب و هوای مریخ آنقدر ها هم سختگیر نیست و حتي طوفان ها و گردبادهای کوچک مریخی باعث شدند تا سطح صفحات خورشیدی به طور نسبی تمیز شود و کاوشگرهای جان سخت بتوانند به حرکت خود ادامه دهند .
نتایج کار این دو کاوشگر بسیار شگفت انگیز است . کاوشگر "روح"(Spirit ) تا کنون 7.26 کیلومتر در مریخ حرکت کرده و 102000 عکس به زمین ارسال کرده و کاوشگر "فرصت"(Opportunity ) نیز موفق به پیمودن مسیری معادل 11.57 کیلومتر و ارسال 94000 تصویر به زمین شده است.
از مهمترین اطلاعات بدست آمده توسط این دو مریخ نورد می توان به یافتن دلایل محکمی برای وجود آب در گذشته مریخ اشاره کرد که با بررسی صخره ها و مواد معدنی موجود در مریخ بدست آمده اند. آنها همچنین موفق به يافتن شهاب سنگ های فلزی در مریخ شده اند ، شهاب سنگ هایی که گاهی به نمونه های برخورد کرده به زمین بسیار شبیه بوده اند .
گرفته شده از سایت هوا فضای ایران http://www.isa.ir/
|
|
POWERED BY BLOGFA.COM |
|