مقاله در باره یوری گاگارین بخوانید آ«چه که باید بدانید

یوری الکسی‌یویچ گاگارین (به روسی: Юрий Алексеевич Гагарин)، کیهان‌نورد روسی و متولد ۱۸ اسفندماه ۱۳۱۲ (۹ مارس ۱۹۳۴ میلادی) است. یوری گاگارین نخستین انسانی بود که به فضا رفت و مدار کره زمین را پیمود. یوری گاگارین در پرواز فضایی‌اش در مدت ۱۰۸ دقیقه مدار زمین را یک دور بطور کامل پیمود. عصر سفرهای فضایی انسان با این پرواز آغاز گشت و آرزوی دیرینه بشر برای ترک کره خاکی و تماشای زمین از فضا تحقق یافت. گاگارین به خاطر سفر فضایی تاریخی خود نشان‌ها و عنوان‌های افتخار بی‌شماری از سراسر جهان دریافت کرد.

دوره نوجوانی دوران دبستان یوری در روز یکم سپتامبر ۱۹۴۱ به دبستان رفت، اما در ۱۲ اکتبر همان سال روستای آنها توسط نیروهای آلمان نازی اشغال شد و مدارس به مدت دو سال تعطیل شدند. همانند بسیاری از خانواده‌های دیگر در شوروی، خانواده گاگارین در طول جنگ جهانی دوم با مشکلات زیادی مواجه بودند. در سال ۱۹۴۳ خواهر و برادر بزرگترش زویا و والنتین توسط نیروهای اشغالگر برای کار اجباری به اردوگاه‌های نازی‌ها برده شدند، و تا پایان جنگ نتوانستند خانواده‌شان را ببینند. یوری گاگارین در مدرسه دانش‌آموزی کوشا و درسخوان و بقول معلم مدرسه‌اش گهگاهی هم بازیگوش بود! او از کودکی به پرواز علاقه داشت؛ معلم ریاضی و فیزیک او در طول جنگ جهانی دوم خلبان نیروی هوایی شوروی بوده، و این موضوع شاید در علاقه گاگارین به پرواز بی‌تاثیر نبوده باشد.

بچه یوری گاگارین(ماجرایی طنز اما حقیقتی انکار ناپذ)

 

ماجرایی طنز اما حقیقتی انکار ناپذیر: وقتی یوری گاگارین فضانورد روسی به فضا رفته بود خبرنگاری به در خانه اش میرود و از بچه اش میپرسد: -بابا کجاست؟ -بچه میگوید: رفته است به فضا -میپرسد: کی برمیگردد؟ -میگوید: ساعت ۲ و ۲۴ دقیقه و ۷ ثانیه -میپرسد: مامان کجاست؟ -میگوید: رفته نان بخرد -میپرسد: کی برمیگردد؟ -میگوید: معلوم نیست!!! http://lgodfather.com

يوري گاگارين، نخستين فضانورد جهان

. Yuri Gagarin سالها پيش در 12 آوريل 1961، زماني كه غرش مهيب موتورهاي قدرتمند راكت حامل وستک۱ سرتاسر پايگاه فضايي بايكنور را در مي‌نورديد، عصر جديدي در تاريخ بشر آغاز شد كه زندگي و فهم بشر از دنياي اطراف را اساساً تغيير داد. در اوج رقابتهاي فضايي دو ابر قدرت زمان، ‌اتحاد جماهير شوروي که پيش از آن نيز تمامي رکوردهاي اوليه تسخير فضا را به خود اختصاص داده بود، بار ديگر گامي بلند برداشت تا نه تنها مردم شوروي را در اين رقابت جهاني سرافراز كند بلکه جهان را وارد عصري تازه نمايد، عصري که انسان توانست قدم از کره خاکي خود بيرون گذارد و براي اولين بار به فراسوي جو زمين سفر کند. يوري گاگارين، سرنشين خوشبخت اين فضاپيماي تاريخي اولين بشري بود كه به فضا سفر كرد. مدار گرد حامل اولين و معروفترين فضانورد جهان پس از آنكه ۱۰۸ دقيقه با سرعت ۲۷۴۰۰ کيلومتر در ساعت، يكبار زمين را دور زد، اولين فضانورد جهان را به سلامت به زمين بازگرداند و بدينسان افتخاري بي‌نظير براي يوري گاگارين و كشورش به ارمغان آورد. مداري كه يوري گاگارين سوار بر وستك 1 پيمود، مداري بيضي شكل بود كه حداقل 169 و حداكثر 315 كيلومتر از سطح متوسط زمين فاصله داشت و صفحه مدار با صفحه استواي زمين زاويه‌اي 65 درجه‌اي مي‌ساخت تا فرود گاگارين را در خاك شوروي تضمين نمايد. در آن زمان براي اينكه كسي عنوان پرافتخار فضانورد را كسب كند مي‌بايستي سوار بر فضاپيماي خود علاوه بر عبور از مرز فضا و قرار گرفتن در مدار قادر به بازگشت به زمين با كپسول فضايي خود نیز مي‌بود. وستك 1 تنها قادر به بازگرداندن فضانوردان به جو زمين بود و شرايط لازم براي فرود نرم و ايمن بر سطح خاك در اين كپسول فضايي ديده نشده بود. از اين رو يوري گاگارين مجبور بود در ارتفاعي خاص از كپسول به بيرون پريده و با چتر نجات خود را به زمين برساند.

از آنجا كه اين موضوع مي‌توانست عنوان نخستين فضانورد جهان را از وي سلب نمايد و در نتيجه چنين افتخاري عايد اتحاد جماهير شوروي نيز نمي‌شد، سياستمداران روسي تصميم گرفتند اين داستان را مخفي نگاه دارند تا اينكه اين اواخر و پس از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي اين موضوع علني شد. (داستانی دیگر از مخفی کاری سران شوروی سابق در امور فضا) ...داستان زندگي يوري گاگارين يوري (نشسته) به همراه خواهر و برادرانش در نهم مارس 1934، يك زوج كشاورز روسي كه در منطقه كلوشينو واقع در حوالي مسكو روي يك زمين مشترك، كشاورزي مي‌كردند، صاحب پسر بچه‌اي شدند كه او را يوري ناميدند. يوري الكسويچ گاگارين سومين فرزند اين خانواده بود كه بعدها فرزند چهارمي نيز به آنها اضافه شد. مادر وي علاقه عجيبي به مطالعه داشت و پدرش نجار ماهري بود. از آنجاييكه پدر و مادر يوري به شدت كار مي‌كردند تا معاش خانواده را تأمين نمايند، خواهر بزرگتر يوري از وي مراقبت مي‌كرد. در خلال جنگ جهاني دوم، خانواده گاگارين نيز مانند بيشتر خانواده‌هاي روسي درد و رنج بسياري را تحمل كردند. دو خواهر و برادر بزرگتر وي در سال 1943 به آلمان برده شدند و تنها پس از جنگ دوباره به وطن بازگشتند. معلم يوري خوب به خاطر داشت كه وي دانش‌آموز باهوش و سخت‌كوشي بود و البته بسيار شيطنت مي‌كرد. زماني كه معلم رياضي يوري به نيروي هوايي ارتش سرخ پيوست، آرزويي عميق در قلب اين جوان ماجراجو ريشه دواند که بعدها منشاء اثرات زیادی شد. يوري كه مجبور بود زود به كار مشغول شود، كارگاه آهنگري را برگزيد و اندكي بعد او را براي ادامه تحصيل در مدرسه عالي تكنولوژي انتخاب شد. در همان زمان يوري به عضويت كلوپ هوايي درآمد و پرواز با هواپيماي سبك را آموخت. اين تفريح جديد كه قسمت اعظم وقت يوري را اشغال كرده بود، دريچه جديدي در زندگي وي گشود. يوري كه سخت تلاش مي‌كرد سرانجام در سال 1955 هر دو رشته را با موفقيت به پايان رساند. علاقه شديد وي به خلباني باعث شد كه پس از پايان تحصيلات وارد مدرسه آموزش خلباني اُرنبرگ شود و در همانجا بود كه با والنتينا گوريچوا، دختر جواني كه در 1957 با هم ازدواج كردند، آشنا شد. زماني كه يوري و والنتينا با هم ازدواج مي‌كردند، يوري نشان (Wing) پرواز با ميگ 15 را دريافت كرده بود.وی زماني كه مرد بزرگي شده بود، يك خصوصيت ويژه داشت. يوري بسيار كوتاه قد بودو فقط 157 سانتي‌متر قد داشت. در سال 1960 جستجوي وسيعي براي انتخاب 20 كانديد جهت حضور در برنامه فضايي اتحاد جماهير شوروي آغاز شد. يوري يكي از آن 20 منتخب خوش‌شانسي بود كه تمرينات شديد، وسيع و جديدي را پشت سر گذاشت. در نهايت پس از آزمايشات فراوان پزشكي و فيزيولوژيكي و انجام تمرينات سخت يادگيري بودن در فضا، دو فضانورد باقي مانده بودند: يوري گاگارين و گرمان تيتوف. حدس زده مي‌شود دلايل انتخاب يوري گاگارين به عنوان اولين فضانورد اتحاد جماهير شوروي و همچنين دنيا، علاوه بر مسائل بدني، آموزشي و تواناييهاي وي براي بودن در فضا به اخلاق و روحيات او نيز وابسته بوده باشد. يوري مرد بسيار متواضع و خوش‌مشربي بود كه علي‌رغم قد كوتاهش در جلسات و ميهمانيها به چشم مي‌آمد. در نقطه مقابل وي، گرمان تيتوف بسيار گوشه‌گير و ساكت بود. سرانجام در 12 آوريل 1961، يوري گاگارين سوار بر موشك فضاپيماي وستوك1 اولين انساني شد كه مرز فضا را گشود و قدم به دنيايي اسرارآميز نهاد. يوري بسيار مشهور شده بود و يك شبه ره صد ساله پيمود. او به ناگهان از ستواني ساده به درجه سرهنگي ارتقاء پيدا كرد و با سران حزب كمونيست نشست و برخاست مي‌نمود. اولياي امر زماني كه يوري در مدار زمين بود، اميد كمي به بازگشت وي داشتند و فرض بر اين بود كه يوري در هنگام بازگشت به زمين خواهد مرد. يوري گاگارين پس از اين سفر تاريخي به چهره سرشناس جهان تبديل شد و اتحاد جماهير شوروي از اين چهره استفاده‌هاي سياسي بسياري كرد. يوري گاگارين سرانجام در ۲۷ مارس ۱۹۶۸، در جريان يک پرواز تمريني با هواپيماي ميگ كه بسيار مورد علاقه وي بود، کشته شد و فرصت آن را نيافت تا براي بار دوم زمين را از مدار و از فراسوي جو آن ببيند. اگرچه همواره نام يوري گاگارين به عنوان نخستين فضانورد جهان ياد مي‌شود اما عقيده كارشناسان بر اين است كه اتحاد جماهير شوروي قبل از يوري دو فضانورد ديگر را نيز به فضا اعزام كرده بود كه متأسفانه هر دو بنا به دلايلي مرده‌اند. حدس زده مي‌شود يكي از اين دو نفر ولادمير ايليوشين پسر طراح معروف هواپيماهاي ايليوشين بوده است كه در اثر تزريق اشتباه به مداري نادرست، هنگام بازگشت در چين به زمين برخورد كرد. . شهرام يزدان‌پناه، پژوهشگر علوم و فناوري فضايي . . ... ... ... ... ... ... ... . برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد يوري گاگارين، نخستين فضانورد جهان، مطالب زیر را نیز بخوانید: ... Russia In Space ... Yuri Alekseyevich Gagarin ... يوري گاگارين خواندن ماجراهای زیر را نیز به شما توصیه می‌کنیم: ... فضانوردی که غرور، او را روتوش کرد!! ... به زمين بازگردید، مأموریت انجام نشدنی است!

كهكشان غول پيكر ‌ NGC1132يك فسيل كيهاني

تصاوير جديد تلسكوپ فضايي هابل از كهكشان بيضوي NGC1132 نشان مي دهد اين كهكشان يك فسيل كيهاني است. اين كهكشان كه حاصل برخورد چند كهكشان است پس از برخورد به صورت يك كهكشان بيضي كركي درخشان مي درخشد و نسبت به كهكشان هاي معمولي بيضي گون به مراتب درخشان تر است. كهكشان بيضي NCG1132 كه در آخرين عكس گرفته شده توسط هابل قابل مشاهده است به نوعي از رده كهكشان ها موسوم به غول هاي بيضي گون تعلق دارد.اين كهكشان و كهكشانهاي كوتوله ايي كه در اطراف آن قرار دارند موسوم به "گروه فسيلي "مي باشند كه به احتمال بسيار باقي مانده برخورد يك گروه از كهكشان هاي مي باشد كه در زمان هاي نه چندان دور به يكديگر برخورد كرده اند.

در تصاوير بدست آمده درمحدوده نور مرئي ،NCG1132فقط به صورت يك كهكشان بيضي گون منفرد مشاهده مي شود.ولي اين تازه اول ماجرا است.دانشمندان دريافته اند كه اين كهكشان در يك هاله عظيم از ماده تاريك قرار دارد، اين مقدار ماده تاريك معمولا در گروه ده تايي و صدتايي از كهكشان ها يافت مي شوند. اين كهكشان نيز مقدار زيادي تعشعشات ايكس دارد كه از مقاديري زيادي گاز انتشار مي يابد .اين مقدار تشعشعات نيز فقط در گروه هاي عظيم شامل صدها كهكشان يافت مي شود.اين پرتوهاي ايكس به اندازه ايي در فضا انتشار يافته است كه ده بار بزرگتر از شعاع 120000سال نوري خود كهكشان در نور مرئي است.اين مقدار پرتو ايكس كه از اين كهكشان انتشار مي يابد به اندازه تشعشات يك گروه كامل كهكشان مي باشد. مبدأ و سرچشمه اين گروه فسيلي هنوز به صورت يك معما باقي مانده است .اما به احتمال زياد اين گروه فسيلي باقي مانده غذاي يك كهكشان ديوانه همجنس خوار است كه همسايه هاي ديگر خود را بلعيده است. احتمال ضعيف تر آنكه اين ها اجسام كميابي هستند كه در يك برهه زماني شروع به شكل گيري كرده و به طريقي رشد كهكشان كوچكتر متوقف شده و كهكشان بزرگتر كامل شد. بسياري از كهكشان ها در گروه هايي استقرار دارند كه توسط نيروي هاي گرانشي به يكديگر متصل شده اند و همچنين كهكشان راه شيري نيز جزئي از اين گروه هاي محلي كهكشاني است.گاهي اوقات نيروي گرانشي بيش از حد سبب مي شود كه اين كهكشان ها به يكديگر برخورد نمايند و سرانجام در يك كهكشان ادغام شوند.مدارك شواهد محكمي وجود دارد كه كهكشان راه شيري نيز يكي از كهكشان هاي همجنس خواري است كه در طول زندگي خود كهكشان كوچكتر بسياري را بلعيده است. و به اين طريق هريك از اين كهكشان هاي همجنس خوار ستارهاي يكديگر را به ارث مي برند. در اين تصوير هابل مشاهده مي شود كه در اطراف كهكشان NGC1132هزاران خوشه كروي قديمي وجود دارد كه همانند گردش زنبورهاي عسل در اطراف كندو در اطراف اين كهكشان درحال گردشند.اين خوشه هاي كروي به احتمال بسيار نجات يافته گان كهكشان هاي پدر و مادر همجنس خوار خود هستند كه خود آن ها نيز توسط NGC1132بلعيده شده اند.در پس زمينه اين كهكشان پرده ايي گيج كننده از كهكشان ها وجود دارد كه درفاصله دورتري قرار دارند. كهكشانNGC1132 درفاصله تقريبا 320 ميليون سال نوري و در صورت فلكي نهر(Eridanus)قرار دارد. منبع : www.Parssky.com

بچه های نجوم عکس یوری گاگارین در سایز های مختلف برای زدن در وبلاگ

  

صورت فلکی سگ بزرگ (کلب اکبر)SIRIUS – (شعرای یمانی،سیروس، شباهنگ، تیشتر)

در آسمان زمستان، صورت فلکی شاخص بعد از صورت فلکی جبار، صورت فلکی سگ بزرگ (کلب اکبر) است که یافتنش هم ساده است. در این مقاله سعی شده است تا کاربران عزیز هرچه بیشتر با این صورت فلکی و نحوه رصد آن آشنا شوند. نقشه صورت فلکی سگ بزرگ (کلب اکبر) را در اینجا مشاهده کنید

نقشه صورت فلکی سگ بزرگ (کلب اکبر) را در اینجا مشاهده کنید. اگر نقشه هم نداشته باشید می توانید به راحتی صورت فلکی سگ بزرگ (کلب اکبر) را پیدا کنید، چون این صورت فلکی صاحب نورانیترین ستاره آسمان یعنی، شعرای یمانی است که روی شانه آن قرار گرفته است. سگ بزرگ (کلب اکبر) یکی از دو سگ شکارچی (صورت فلکی جبار) است. سگ دیگر صورت فلکی سگ کوچک (کلب اصغر) است که در مقاله ای دیگر به توصیف آن می پردازم. ستاره شعرای یمانی، تیشتر، شباهنگ، آلفا ( α )- کلب اکبر ( Sirius ) شعرای یمانی اسامی متعددی دارد، که نام انگلیسی آن Sirius است که برگرفته از نام یونانی این لغت است که در زبان یونانی به معنی "سوزاندن و مشتعل کردن" می باشد؛ به این لحاظ که در یونان باستان این ستاره را منبع حرارت می دانستند. اصطلاح "روزهای سگی" در گرمای تابستان به این خاطر رسم بوده است که زمان نزدیک شدن و تماس ظاهری این ستاره با خورشید در تابستان بوده است. "هزیود" یکی از شاعران یونانی گفته است: "شعرای یمانی از سر تا پای آدمی را آب نموده و می خشکاند". از جمله نامهای دیگر این ستاره تیشتر و شباهنگ می باشد. همانطور که اشاره شد این ستاره پرنور ترین ستاره آسمان می باشد که با قدر 44/1- در آسمان می درخشد. این ستاره به نسبت ستاره سهیل که به عنوان دومین ستاره درخشان آسمان شناخته شده، دو برابر درخشنده تر است و این به خاطر فاصله نزدیک این ستاره با مااست، این ستاره با فاصله ای معادل 6/8 سال نوری، پنجمین ستاره ی نزدیک به خورشید است. گردش ظاهری سالانه این ستاره در آسمان به لحاظ درخشندگی فوق العاده اش برای بعضی از اقوام و مصریان و از 2000 سال قبل از میلاد حکم تقویم را داشته است. شعرای یمانی با دمای سطحی 10000 درجه کلوین ستاره سفید رنگی است، اما به علت عبور لایه های متفاوت جو ستاره شعرای یمانی، تیشتر، شباهنگ، آلفا کلب اکبر زمین و شکست نور در آنها، در هوای سرد شب های زمستانی رنگ به رنگ دیده می شود. البته رنگ این ستاره از زمانهای قدیم تاکنون تغییر کرده است. بطلمیوس و دیگر ستاره شناسان دوران باستان این ستاره را سرخ گزارش کرده اند. شعرای یمانی ستاره دوتایی است. همدم شعرای یمانی اولین کوتوله سفیدی بود که کشف شد. آلون کلارک

در سال 1241/1862، هنگامی که تلسکوپ 5/18 اینچ خود را آزمایش می کرد آن را کشف کرد. این همدم خیال انگیز، شعرای یمانی B و توله سگ نیز نامیده می شود و با قدر 4/8 می درخشد. اما به دلیل درخشندگی زیاد شعرای یمانی A ، آن را با تلسکوپ های کوچک نمی توان مشاهده کرد. قطر این ستاره فقط 3 برابر زمین است. ستاره مرزم، جارچی، بتا ( β )- کلب اکبر ( Mirzam ) ستاره بتا ( β ) از صورتفلکی سگ بزرگ (کلب اکبر) ستاره ای با قدر 5/2 است. که تقریبا" 2000 برابر خورشید درخشندگی دارد. فاصله آن از ما تقریبا" 501 سال نوری است. نام عربی این ستاره مرزم به معنای "جارچی" است. این نام از این لحاظ است که طلوع آن نشانه از ظهور شعرای یمانی دارد. این ستاره همانند شعرای یمانی دوتایی است. هم دم آن از قدر 8/9 و فاصله زاویه ای آن از ستاره اصلی 185ثانیه قوس است. ستاره نو ( ν )- کلب اکبر ستاره ای سه تایی است. یکی از مولفه های آن از قدر 4 و دوتای دیگر از قدر 5 هستند. مشاهده این سه تایی زیبا با دوربین دو چشمی بسیار لذت بخش است. ستاره های سیگما( σ ) و اپسیلون( ε )- کلب اکبر ستاره هایی مناسب برای مقایسه رنگ ، سیگما( σ ) ستاره ای سرخ رنگ از قدر 5/3 که از ما 1230 سال نوری فاصه دارد. همسایه این ستاره ، اپسیلون( ε )- کلب اکبر است که رنگی کاملا" سفید دارد و از سیگما( σ )-کلب اکبر درخشان تر است. اپسیلون( ε )- کلب اکبر ستاره ای دوتایی است، با همدم هایی از قدرهای 5/1 و 8 که با فاصله زاویه ای 5/7 ثانیه قوس از هم قرار گرفته اند. ستاره اتا ( η )- کلب اکبر این ستاره یک ابرستاره واقعی است که در این صورت فلکی به سادگی دیده می شود. اتای کلب اکبر با 100000 بار درخشندگی بیشتر از خورشید ما، در آسمان ستاره ای متوسط با قدر 4/2 و در فاصله 3261 سال نوری قرار دارد. ستاره دلتا ( δ )- کلب اکبر ستاره جالب توجه ای در این صورت فلکی قرار دارد که در عربی آن را وزن( Wezen ) می نامند. علت این نامگذاری روشن نیست ولی وزن تقریبی آن 10 برابر خورشید تخمین زده شده است. شاید بهتر بود لقب "وزن" را به ستاره بسیار سنگین اتای کلب اکبر می دادند که از آن هم سنگین تر است. ستاره دلتای کلب اکبر نیز یک ابرغول است 50000 برابر خورشید درخشندگی دارد. با اینکه 1812 سال نوری با ما فاصله دارد ولی قدرش 8/1 است. اگر شعرای یمانی ( با فاصله 8 سال نوری از ما) را می توانستیم به فاصله ای منتقل کنیم که دلتا یا اتای کلب اکبر قرار دارد، آنگاه قدر شعرای یمانی 10 یا 11 می رسید که در حد دید با چشم غیر مسلح نبود. برعکس اگر امکان داشت این دوستاره را به جای شعرای یمانی بنشانیم، درخشش آنها در حدود نصف درخشش ماه بود، در نتیجه شبهایی که در بالای افق می درخشیدند، زمین به تاریکی واقعی نمی رسید. ستاره مو ( μ )- کلب اکبر این ستاره یک دوتایی است از قدرهای 5/4 و 8 که 918 سال نوری با ما فاصله دارندو ستاره پرنورتر از رده طیفی G5 و دیگری از رده A2 است. جدایی زاویه ی آنها 3 ثانیه قوس است. تاو ( τ ) – کلب اکبر ستاره ای است سه تایی. همدم های آن از قدرهای 5/4، 10 و 11 هستند. که در حدود 3261 سال نوری با ما فاصله دارند. این ستاره 30000 برابر خورشید درخشندگی دارد. خوشه های باز در صورت فلکی سگ بزرگ صورت فلکی سگ بزرگ (کلب اکبر) در جنوب شرق صورت فلکی جبار (شکارچی) واقع است. این صورت فلکی دارای دو خوشه باز بسیار زیبا است که با تلسکوپ های کوچک هم به خوبی دیده می شوند. خوشه باز M41 یا NGC2287 برجسته ترین خوشه باز این صورت فلکی M41 یا NGC2287 است. M41 سطحی معادل قرص ماه را در آسمان می پوشاند و 4 درجه جنوب ستاره شعرای یمانی قرار دارد. M41 یا NGC2287 در شرایط خوب ستاره شناسی(خارج از شهر و بدور از آلودگی نوری) حتی با چشم غیر مسلح نیز آن را به صورت لکه ای مه آلود قابل مشاهده است. ارسطو دانشمند معروف یونانی در 325 سال قبل از میلاد نهیز به آن اشاره کرده است. NGC 2362 اگر به دور از نور شهر ها رصد کنید. مشاهده این خوشه با چشم غیر مسلح ملاک خوبی برای سنجش شفافیت آسمان و همچنین تیزبینی شماست. امروزه می دانیم M41 ، شامل بیش از 50 ستاره غول از قدر 7 است که با رنگهای زرد، سفید یا آبی-سفید و نارنجی می درخشند. درخشان ترین ستاره M41 اندکی درخشان تر از قدر 7 است و 20 ستاره درخشانتر از قدر 10 هستند. قدر مجموع خوشه 5/4 است. به همین دلیل در دوربین دو چشمی 10x50 نیمی از ستاره های خوشه مشاهده می شوند و با تلسکوپهای کوچک ستاره های بیشتری از آن را مشاهده می کنید. اگر بخواهید سرتاسر خوشه را ببینید باید از بزرگنمایی کم استفاده کنید. دقت کنید که ستاره های چگونه به صورت زنجیر وار به صورت خوشه قرار گرفته اند. اگر کمی دقت کنید 4 ستاره درخشان M41 را به شکل ذوزنقه ی زیبایی می بینید. قطر زاویه ای M41 ، 38 دقیقه قوس است .(بزرگتر از قرص کامل ماه) به همین دلیل بهتر است در رصد با تلسکوپ از بزرگنمای کم استفاده کنید تا کل خوشه را در میدان دید ببینید. NGC 2360 خوشه NGC 2362 خوشه باز دیگری متراکم تر از خوشه M41 ، با مرکزیت ابرغول آبی از قدر 4 به نام تاو ( τ ) از صورت فلکی کلب اکبر است. این خوشه به راستی جواهری در میان خوشه های باز صورت فلکی سگ بزرگ است. خوشه NGC 2362 شامل 60 ستاره با قدر بین 4 تا 11 قابل دید از درون تلسکوپ های کوچک است. این خوشه 5000 سال نوری از خورشید ما فاصله دارد. در کنارخوشه NGC 2362 ، خوشه باز دیگری قرار دارد به نام NGC 2354 . ستاره قدر دوم دلتا ( δ ) کلب اکبر کمک خوبی برای یافتن این خوشه باز است. این خوشه تنها در 5/1 درجه شمال شرق ستاره دلتا کلب اکبر قرار دارد. این خوشه با پهنای 20 دقیقه، 100 ستاره ای از قدر 9 و حتی کم نورتر را شمال می شود. البته قدر NGC 2243 مجموع آن 5/6 است. اگر از دوربین دو چشمی استفاده می کنید کافی است ستاره دلتا را در میدان دید داشته باشید. مسلما" خوشه را مانند لکه ای غبار آلود مشاهده می کنید. تلسکوپ 10 سانتی متری و بزرگتر، ستاره های درخشان خوشه را تفکیک می کند. در حدود 8 درجه شرق ستاره شعرای یمانی خوشه باز NGC 2360 قرار دارد. این خوشه فشرده 80 ستاره دارد. قدر مجموع آن 2/7 و قطر زاویه ای آن 13 دقیقه است. خوشه باز NGC 2243 نیز یک خوشه باز است که در شمال شرقی صورت فلکی سگ بزرگ در 3/1 درجه لاندا ( λ ) – سگ بزرگ قرار دارد. این خوشه قدر مجموع 10 دارد. با تلسکوپ های بالاتر از 12 اینچ ممکن است بیش از 100 ستاره آن تفکیک شود. اما با تلسکوپ های کوچک (10 سانتی متری) تنها یک یا دو ستاره آن در توده ای مه آلود مشاهده می شود. سحابی در صورت فلکی کلب اکبر سحابی اردک NGC 2359 که گاهی اوقات آن را گاو هلمت نیز می نامند. این سحابی یکی از اجرام غیر ستاره ای قابل توجه در سگ بزرگ است. این سحابی در 4/3 درجه شمال شرقی ستاره گاما ( γ ) کلب اکبر قرار گرفته است. این سحابی بسیار کم نور اما با رشته های مارپیچش بسیار گسترده (8 دقیقه) می باشد. ستاره مرکزی آن ولف رایت ستاره ای از قدر 11 است.

فعالیت های انجمن نجوم شوشتر

اینم یکسری عکس از فعالیتهایمان البته این بخشی از فعالیت های ما ست امید وارم لذت ببرید
به خاطر سرعت ایترنت برای فضای آپلود عکس من نمی توانم برای شماهمه عکس ها را بزارم این عکس ها هم با در خواستی که شد گذاشتم از همه شما که به دیدن وبلاگ خودتون می آیید متشکرم.
نظرات فراموش نشود

 

 

فعالیت های انجمن نجوم شوشتر

 

آسمان بهمن ماه

مهاجمان ذره‌بيني در فضا

مهاجمان ذره‌بيني در فضا

Picture this: You're one of several astronau

s homeward bound after a three-year mission to Mars. Halfway back from the Red Planet, your spacecraft starts suffering intermittent electrical outages. So you remove a little-used service panel to check some wiring. To your unbelieving eyes, floating in midair in the microgravity near the wiring is a shivering, shimmering globule of dirty water larger than a grapefruit. And on the wiring connectors are unmistakable flecks of mold. That actually happened on the Russian space station Mir. When Mir was launched in 1986, "it was as clean as the International Space Station when it was launched," recounted C. Mark Ott, health scientist at Johnson Space Center in Houston, Texas. And the cosmonauts aboard Mir (just like the astronauts from the U.S. and other nations aboard ISS) followed a regular schedule of cleaning all the space station's surfaces to prevent the growth of bacteria and molds that could jeopardize human health. Yet, wherever humans venture, microorganisms follow-and make themselves right to home, thank you, if conditions are right. In the late 1990s, NASA joined the Russian space program in its evaluation of the microbial activity aboard Mir. For planning long-duration missions, they wanted to learn about the kinds of organisms that can grow in spacecraft occupied for long periods of time and where air and water are recycled. They were especially interested because several times during its 15 years in low Earth orbit, Mir had had the misfortune to suffer several power outages, so the temperature and humidity rose well above normal levels and air circulation was inadequate until the electricity was restored. In 1998, U.S. astronauts participating in the NASA 6 and NASA 7 visits to Mir collected environmental samples from air and surfaces in Mir's control center, dining area, sleeping quarters, hygiene facilities, exercise equipment, and scientific equipment. Imagine their surprise when they opened a rarely-accessed service panel in Mir's Kvant-2 Module and discovered a large free-floating mass of water. "According to the astronauts' eyewitness reports, the globule was nearly the size of a basketball," Ott said. Moreover, the mass of water was only one of several hiding behind different panels. Scientists later concluded that the water had condensed from humidity that accumulated over time as water droplets coalesced in microgravity. The pattern of air currents in Mir carried air moisture preferentially behind the panel, where it could not readily escape or evaporate. Nor was the water clean: two samples were brownish and a third was cloudy white. Behind the panels the temperature was toasty warm-82F (28C)-just right for growing all kinds of microbeasties. Indeed, samples extracted from the globules by syringes and returned to Earth for analysis contained several dozen species of bacteria and fungi, plus some protozoa, dust mites, and possibly spirochetes. But wait, there's more. Aboard Mir, colonies of organisms were also found growing on "the rubber gaskets around windows, on the components of space suits, cable insulations and tubing, on the insulation of copper wires, and on communications devices," said Andrew Steele, senior staff scientist at the Carnegie Institution of Washington working with other investigators at Marshall Space Flight Center. Aside from being unattractive or an issue for human health, microorganisms can attack the structure of a spacecraft itself. "Microorganisms can degrade carbon steel and even stainless steel," Steele continued. "In corners where two different materials meet, they can set up a galvanic [electrical] circuit and cause corrosion. They can produce acids that pit metal, etch glass, and make rubber brittle. They can also foul air and water filters." In short, germs can be as bad for a spacecraft's health as for crew health. That's one reason that Marshall is developing the Lab-On-a-Chip Application Development-Portable Test System, or LOCAD-PTS for short. LOCAD-PTS is a handheld device that can diagnose the presence of bacteria or fungi on the surfaces of a spacecraft within minutes, far more rapidly than standard methods of culturing, which may take several days and may require return to Earth for further analysis. "LOCAD-PTS is an excellent example of the kind of hardware astronauts will need to be autonomous in a lunar habitat or a long-duration mission to Mars," Steele explained. "Crews must be able to make assessments on their own. They may not be able to get samples back to Earth." Although no electrical or mechanical failure on Mir was specifically traced to biodegradation, "it's not a chance you would want to take en route to Mars." An early version of LOCAD-PTS, which can test for one major category of bacteria (called Gram-negative bacteria, accounting for about half of all bacterial species) is being tested aboard ISS right now. New cartridges for the unit, due to be sent up to ISS in early 2008, will be able to test for almost all major categories of bacteria (Gram positive as well as Gram negative) and also for fungi. Meantime, this fall (2007), an even more advanced version-which can sense 130 specific microorganisms, not just broad categories-Steele will test in the Arctic. The ultimate plan is to develop a handheld device that can identify thousands of individual microorganisms. "The arrays of tests on LOCAD-PTS can be tailored to look at specific questions," Steele said. "For example, one array might look for genes and chemical compounds associated with biodegradation of a spacecraft's structure, whereas another array might look for human pathogens, or try to detect life on Mars." By getting the results of the tests in minutes, astronauts would then know which cleaning compound would work best to prevent a spacecraft or habitat from "falling ill." Space-travel.com




ر ايستگاه فضايي مير تصور كنيد شما يكي از فضانوردان مأموريت سفر به مريخ هستيد كه پس از سه سال در راه بازگشت به زمين قرار داريد. در ميانه راه، فضاپيماي شما ناگهان با قطع و وصل متناوب جريان برق مواجه مي‌شود. شما با كنترل سيم‌كشي داخلي درصدد جستجوي علت برمي‌آييد و در كمال شگفتي، مشاهده مي‌كنيد توده‌اي لرزان از مايعي سياه‌رنگ به اندازه يك گريپ‌فروت در مجاورت يك دسته سيم كپك‌زده معلق است! مشابه همين اتفاق در ايستگاه فضايي مير پس از پرتاب آن در سال 1986 روي داد. مارك اوت، دانشمند بخش پزشكي مركز فضايي جانسون در تگزاس در رابطه با اين جريان هشدار داد كه ايستگاه فضايي مير و ايستگاه فضايي بين‌المللي، از نظر پاكيزگي هنگام پرتاب، شرايط كاملاً مشابهي داشته‌اند. در آن زمان، كيهان‌نوردان مير، فرايند معمول پاكسازي تمام سطوح ايستگاه فضايي را براي جلوگيري از رشد باكتري‌ها و قارچ‌ها، كه مي‌توانند سلامت سرنشينان را به خطر بياندازند، انجام دادند (دقيقاً به همان شيوه‌اي كه امروزه، فضانوردان آمريكايي و ديگر كشورها در ايستگاه فضايي بين‌المللي به عمليات پاكسازي مي‌پردازند). در اواخر دهه نود ميلادي، ناسا نيز در ارزيابي فعاليت باكتري‌ها در مير با روسيه مشاركت كرد. آنها در راستاي مأموريت‌هاي بلندمدت خود، قصد داشتند تا انواع موجودات ذره‌بيني را كه قادر بودند در شرايط ويژه ايستگاه‌هاي فضايي (كه نياز به بازيابي مكرر هوا و آب است) رشد كنند، بشناسند. به ويژه كه مير طي 15 سال پرواز در مدار پايين‌زميني، چندين بار قطع برق را تجربه كرد كه هر بار دما و رطوبت از حد تعيين شده بيشتر شد و گردش هوا در فضاپيما نيز تا اتصال دوباره برق نامناسب بود. در سال 1998، فضانوردان آمريكايي با شركت در پروژه‌هاي ناسا 6 و ناسا 7، بارها در بخش‌هاي مختلف مير در شرايط محيطي ويژه‌اي تحت آزمايش قرار گرفتند. تصور كنيد آنها با برداشتن پنل يكي از بخش‌هاي مدول كوانت-2 مير (كه به ندرت نياز به بازبيني آن بود) و در برخورد با توده بزرگ آب شناور، كه به گفته يكي از فضانوردان به بزرگي يك توپ بسكتبال بود، تا چه حد شگفت‌زده شده‌اند. توده‌هاي بزرگ آب، تنها يكي از موارد پنهان در پس پنل‌هاي ايستگاه فضايي بود. دانشمندان در ادامه به اين نتيجه رسيدند كه آب از ميعان رطوبت انباشته شده در طول زمان بر اثر جاذبه اندك پديد آمده است. الگوي جريان هوا در مير به گونه‌اي بود كه رطوبت را بيشتر به پشت پنل‌ها منتقل مي‌كرد. دماي نسبتاً گرم پشت پنل‌ها (28 درجه سانتيگراد) شرايط مناسبي را براي رشد هرگونه باكتري به وجود آورده بود؛ به طوري كه توده‌هاي آب به وجود آمده، بيرنگ نبودند: دو نمونه به رنگ قهوه‌اي و سومي به رنگ سفيد. آزمايش‌هايي كه بر روي اين نمونه‌ها انجام گرفت حاكي از وجود انواع گوناگون باكتري و قارچ در آب بود. علاوه بر آنچه در داخل فضاپيما يافت شد، كلوني‌هايي نيز در محل درزگيرهاي لاستيكي دور پنجره‌ها در سطوح داخلي مير، بخش‌هايي از لباس‌هاي فضانوردان، عايق كابل‌ها و لوله‌ها، عايق سيم‌ها و تجهيزات مخابراتي تشكيل شده بود. موجودات ذره‌بيني جدا از به خطر انداختن سلامتي فضانوردان، به خود فضاپيما نيز آسيب مي‌رسانند. اندرو استيل، كارشناس ارشد موسسه كارنژي واشنگتن كه با مركز پرواز فضايي مارشال همكاري مي‌كند، اظهار كرد كه موجودات ذره‌بيني قادرند موجب تغيير خواص فولاد كربني و حتي فولاد ضدزنگ شوند و در محل تلاقي دو قطعه فلزي، خوردگي گالوانيك ايجاد كنند. اسيد توليد شده از اين موجودات، باعث خوردگي فلزات، شكنندگي قطعات پلاستيكي و پوسانيدن فيلترهاي هوا و آب مي‌شود و به طور كلي سلامت فضاپيما را نيز به خطر بياندازد. بنا به دلايل فوق است كه مركز پرواز فضايي مارشال تصميم به توسعه سامانه آزمايش قابل حملي به نام لوكاد-پي‌تي‌اس يا آزمايشگاهي روي ريزتراشه گرفته است. اين سامانه ابزاري قابل حمل براي تشخيص وجود باكتري‌ها و قارچ‌ها روي سطوح فضاپيماها تنها در چند دقيقه است؛ كاري كه با روش‌هاي استاندارد در آزمايشگاه‌هاي كشت ميكروب ممكن است در چند روز انجام شود. استيل در اين رابطه مي‌گويد: "لوكاد-پي‌تي‌اس، نمونه‌اي منحصر به‌فرد از تجهيزاتي است كه فضانوردان در يك سفر طولاني‌مدت به ماه يا مريخ نياز مبرمي به آن خواهند داشت. آنها بايد قادر باشند خود به ارزيابي آلودگي‌ها بپردازند، چرا كه ممكن است نتوانند نمونه‌ها را براي آزمايش دقيق‌تر به زمين بازگردانند. رشد باكتري‌ها در فضاپيما پديده‌اي است كه بايد جدي گرفته شود، اگرچه هيچ‌گونه مشكل مكانيكي يا الكتريكي حادي در ايستگاه فضايي مير مشاهده نشد." در حال حاضر، يكي از نمونه‌هاي آزمايشي لوكاد-پي‌تي‌اس كه تنها قادر به شناسايي يك دسته از باكتري‌هاست در ايستگاه فضايي بين‌المللي آزمايش مي‌شود. مدل‌هاي جديدتر اين دستگاه كه مي‌تواند انواع اصلي باكتري‌ها و قارچ‌ها را تشخيص دهد، تا سال 2008 به ايستگاه فضايي پرتاب خواهد شد. در ضمن، پاييز 2007 نيز قرار است نوع پيشرفته‌تري از لوكاد-پي‌تي‌اس با قدرت شناسايي 130 نوع موجود ذره‌بيني در قطب شمال آزمايش شود. هدف نهايي از اين پروژه، ساخت ابزاري كوچك و قابل حمل است كه بتواند وجود انواع گوناگون باكتري را تشخيص دهد. با استفاده از نتايج چنين تحقيقاتي، دانشمندان مي‌توانند به بهترين و پيشرفته‌ترين تركيبات و تجهيزات ضدباكتري براي جلوگيري از به خطر افتادن زندگي فضانوردان و فضاپيماها دست پيدا كنند. و

کاتولگ شب یوری

شب یوری

شب یوری شبی که به مناسبت اولین فضانورد دنیا یعنی یوری گاگارین در
تمام دنیا و از جمله ایران در 24 فروردین 1387 برگزار خواهد شد با یاری خداوند تبارک و تعالی این مراسم در شوشتر توسط انجمن نجوم شوشتر برگزار خواهد شد

سحابی2

سحابی

برنامه های شاخه آماتوری در سال 1387

برنامه های شاخه آماتوری در سال 1387 - 1/21/2008 10:22:57 PM برنامه های شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران در سال 1387 اعلام شد. نام برنامه تاریخ برگزاری هفته جهانی نجوم 16 تا 21 اردیبهشت ماه ( روز جهانی نجوم در ایران جمعه 20 اردیبهشت ماه جشنواره ساعت های افتابی 31 خرداد رقابت ملی صوفی 7 و 8 شهرذیور هفته جهانی فضا 3 تا 10 آبان ماه (روزجهانی فضا در ایران 10 آبان) شب یلدا 30 آذر نهمین رقابت مسیه نیمه اول اسفند ماه کلیه کارگاه ها و برنامه های جانبی متعاقبا اعلام خواهد شد. منبع : شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران

رقابت مسیه

هشتمین رقابت مسیه ایران - شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران - کمیته رقابتها : ماراتن مسیه ایران رقابتی میان جمع منتخبی از رصدگران اعماق آسمان از سراسر کشور است که از سال ۱۳۸۰ برگزار می‌شود. دقت و کیفیت این برنامه، ملی بودن و نظارت داوران آن را در مقایسه با ماراتن مسیه در دیگر کشورهای جهان منحصر به فرد کرده است. در این رقابت رصدگران باتجربه با ابزار رصدی خود (تلسکو‍پ یا دوربین دوچشمی مناسب) طی یک شب ۱۱۰ جرم فهرست اجرام ژرف‌آسمان مسیه را جستجو می‌کنند شامل شماری از زیباترین سحابی‌ها، کهکشانها و خوشه‌های ستاره‌ای آسمان. زمان مناسب برای دیدن تمام این اجرام در طول یک شب فرودین و اردیبهشت هر سال است. ماراتن هشتم احتمالا و در صورت تامین هزینه های تخمینی به کمک پشتیبانها، در روستای مصر در استان اصفهان انجام خواهد شد ودر غیر این صورت محل رصد به ناحیه ای نزدیکتر به تهران منتقل خواهد شد. تاریخ برگزاری رقابت مسیه پنجشنبه 16 اسفند 1386 خواهد بود. در صورتی که برگزاری رقابت در روستای مصر قطعی گردد، رصدگران شهر های مختلف در شهر اصفهان جمع شده و از آنجا با استفاده از اتوبوس های تهیه شده به سمت روستای مصر حرکت می کنند. برای تسهیل سفر، با چند شهر در نقاط مختلف ایران هماهنگی هایی انجام خواهد شد تا رصدگران شهر های اطراف، از آن شهر و به همراه هم به سمت اصفهان حرکت نمایند. برای مثال رصدگران حوالی تهران می توانند از طریق دفتر انجمن و با پرداخت جداگانه هزینه اتوبوس، به همراه اکثر داوران و مسئولین اجرایی به سمت محل رصد سفر نمایند. ادامه